Mijn oma Zonneveld
Vanmorgen bij het opkomen van de zon is mijn oma Zonneveld overleden. Oma Zonneveld voor wie dat niet weet hield van een feestje. Er waren een aantal feestjes die altijd groots gevierd moesten worden, te weten de nieuwjaarsreceptie, koninginnedag (zelf was zij dan de Queen-mom) haar verjaardag en uiteraard de Bakkumer kermis. De muziek kon dan niet hard genoeg, er moest gedansd worden en als het gekker kon riep oma vanuit de hoek: "Het is een tamme boel!" Waarna gelach en nog meer gekkigheid. De feestjes van een iets kleiner kaliber waren moederdag en kerstmis. Verder was er altijd wel iemand bij oma thuis. Zelden trof je haar alleen. Ik vond het altijd fijn haar alleen thuis te treffen, maar daar moest je moeite voor doen. Dan kwamen de verhalen over vroeger, de actualiteiten, hoe het met je ging. Oma was altijd erg geïntresseerd. Voor de ooms en tantes valt er een thuis weg en deze zal moeilijk te vervangen zijn. Wie ging er nu niet even een kopje koffie bij haar halen of gewoon even gezellig bij haar langs? We zullen haar zeker missen.
Marije,
Prachtig stukje. Zo was het ook altijd.
We zullen haar missen, maar wel mooi om op terug te kijken.
Liefs Tineke