Het gaat hard met het kleine mannetje. Binnen een week schieten de tanden als paddestoelen door zijn tandvlees, met een stuk of vier tegelijk inmiddels. En gisteren liep 'ie ineens als een kleine schaatser achter een stoeltje een stukje van de kamerdeur naar de vensterbank. Tijd dus om de loopkar weer eens van zolder te halen, waar Willemijn zo lekker achter kon oefenen. En jawel, het mannetje liep het blok op en neer. Prachtig vond 'ie het, terwijl hij aan het swingen was op de muziekjes. Hij liep zelfs zó hard dat hij aan de kant werd gezet door de politie...
9 april, na ruim 14 maanden en enkele liters kwijl is 'ie er dan eindelijk: de eerste tand! En tanden twee, tot en met zes staan ook op scherp... Kijk, dáár zit 'ie:
Zoals het een echte meid betaamt wil Willemijn het liefst rokjes aan. Nou ja, het liefst.... eigenlijk alleen maar rokjes. En dan is ze ook nog eens heel duidelijk in wélk rokje ze aan wil. 's Morgens kan dat nog wel eens tot een botsing leiden. Buren gooien dan ramen en deuren dicht en zetten de radio aan... maar het is dus de duidelijk verkondigde mening van dochterlief. Meest favoriete rokje: de grijze. Van nicht Roos geweest, dus veel toffer dan dat bestaat er niet!
Willemijn mocht met Alwine, oma Anneke, ome Ruben en pappa naar Artis. Favorieten: de pinguïns en de giraffen. Nogsteeds een beetje eng: de olifanten (hard toeteren!) en de apen, maar die kwamen dan ook wel érg dichtbij. En dan was er nog een dinosaurus... whaaaa!
Net toen we dachten dat het geen winter meer ging worden... viel er vandaag ineens een mooi pak sneeuw. Pappa ging Willemijn en Dorus van het kinderdagverblijf halen met de slee. Dorus vond die witte bende nog niet écht heel leuk, in tegenstelling tot zijn zus.
